ARCHITEKTURA WNĘTRZA


Ciekawe jest ukształtowanie wnętrza prezbiterium. Dzieli się ono na dwie kondygnacje. Część dolną (1/3 wysokości całości) obiegają ślepe wnęki - arkady. Od górnej kondygnacji oddziela ją gzyms podokienny i fryz z motywem winnej latorośli. W górnej części ścian prezbiterium ze sklepień spływają służki, w zamknięciu prezbiterium do posadzki, na ścianach prostych zaś w części trzyprzęsłowej spoczywają na wspornikach z motywem roślinnym. .
	U nasady łuku tęczowego po stronie północnej zwraca uwagę (1) wspornik figularny z terakoty (analogiczny po stronie południowej uległ zniszczeniu). Przedstawia on najprawdopodobniej postać zakonnika.
W wejściu głównym od ul. Świętego Ducha (C) skromny ostrołukowy XIV-wieczny portal gotycki.
	Sklepienia kościoła są zróżnicowane: w zamknięciu części centralnej chóru zakonnego sześciopromienne, w prezbiterium, nawach bocznych i kaplicach krzyżowo-żebrowe, w nawie głównej gwiaździste o bogatym rysunku.
Sklepienia wsparte są na 12 pełnych ośmiobocznych filarach i czterech półfilarach. Niektóre filary stawiane na terenie bagnistym (wzmocnionym drewnianymi palami) uległy z czasem wychyleniu od pionu - najbardziej (D) (o 45 cm) wychylony drugi filar w nawie południowej od strony prezbiterium