ARCHITEKTURA ZEWNĘTRZNA
 Bryła kościoła pofranciszkańskiego składa się z następujących części: |
|
- trójnawowego halowego korpusu głównego o 7 przęsłach oraz 10 kaplic wbudowanych między szkarpy (6 od strony północnej i 4 od południowej). |
|
 |
W narożniku między ścianami prezbiterium i wschodniego korpusu znajduje się kaplica Matki Boskiej Częstochowskiej przerobiona z XIX-wiecznej kruchty zwieńczonej nową kopułą. |
| Wschodni szczyt korpusu wieńczy sygnaturka z blaszanym barokowym hełmem, wejścia na strychy prezbiterium i korpusu stanowią dwie półośmioboczne klatki schodowe. Dachy nad halą kościołą i prezbiterium są dwuspadowe, nad wejściem głównym i kaplicami polpitowe. |
 |
 |
W wyglądzie zewnętrznym zwracają uwagę elewacje zachodnia i wschodnia kościoła. Szczyt zachodni podzielony jest na 8 pól oddzielonych od siebie wielobocznymi lizenami przechodzącymi ponad krawędzią szczytu wieżyczki. Pola zajmują ostrołukowe blendy trój- i dwudzielne. |
| Szczyt w elewacji wschodniej nad dachem prezbiterium podzielony jest na cztery pola przez lizeny i wieżyczki, oś główną podkreśla barokowa sygnaturka. W polach znajdują się po dwie wnęki zakończone ostrołukiem, w każdej z nich znajdują się dwudzielne blendy z maswerkiem. |
 |
 |
Elewację prezbiterium zdobią dwa dekoracyjne fryzy z kształtek ceramicznych - podokienny relief z motywem winnej latorośli |
| i podokapowy, maswerkowy, poczwórny pas trójliści. |
 |
